۱۲ اسفند شنبه

بعضی وقتها همینطوری به صفحه م سر میزنم مثل الان! مغزم پُر حرفه ولی به زبانم نمياد نه خوشحالم ،ن غمگینم یه حالتی شبیه بی حسی رو دارم تجربه میکنم گاهی ساعتها زل میزنم به سقف اتاقم ! دلم میخواست حداقل یک نفر باشه که بشه باهاش حرف زد شنونده باشه ، حرفات مهم باشه بگه میفهمم چی میگی به ساعتش ، به گوشیش نگاه نکنه عجله برای رفتن نداشته باشه بگه گوش می‌کنم بگوو.. بفهمه چی میگی حس میکنم مهم نیستم؛-( حس میکنم حرفامم برای کسی مهم نیست؛-( بیرون خیلی ها هستن ولی کسی

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها